Al doende

Van het eerste jaar dat ik de volkstuin had zou ik een boel geleerd moeten hebben. Haastige spoed is zelden goed bijvoorbeeld. Ik kreeg de tuin toen in mei, en de meeste groenten kon ik toen nog uitstekend verbouwen. Helaas kan ik niet zeggen dat ik wat dat betreft snel leer. Sowieso sta ik vanaf 1 februari te trappelen van het popelen, en daarnaast leef ik altijd in de veronderstelling dat ik zo vroeg mogelijk moet beginnen omdat ik dan goed kan spreiden. (met een baan en drie kinderen heb ik niet heel veel tijd over om in de tuin te werken. Iedere week een beetje...enzovoort). Dus.....nu zit ik hier en daar met wat gebakken peren, namelijk met kouwelijke planten en een koud voorjaar. Zo heb ik keurig volgens het boekje sla voorgezaaid en in de volle grond gezet. Drie weken later hetzelfde ritueel om maar vaak te kunnen oogsten. Helaas heeft de sla die uitgeplant is zich geen millimeter meer bewogen. Alleen maar verwijtend kijken dat het koud is en roepen ' je mag nog blij zijn dat er geen slakken zijn langsgekomen" De drie weken jongere sla die veel meer beschut binnen heeft gestaan, gaat de koude sla nu fluitend voorbij. ERGO; het vroege zaaien was zinloos. Hoe warmer hoe sneller, dus haastige spoed...je hebt er niks aan.

Vandaag de Dahlia's in de grond gezet die nog niet in de kas in de pot stonden. van de drie die ik op de Bosschoeve had gekocht was er een aan het schimmelen, dus zij krijgen nog een mailtje van me. (bleef over : Rosamunde, en Waltzing Mathilda. Selina had er geen zin in...Daar kan ik dan buitensporig van balen. Toevallig had mijn dochter deze voor me uitgezocht. Verder heb ik bij de Hema nog gauw wat afgeprijsde gladiolen gekocht. Eigenlijk was er nergens meer een plekje te vinden, maar gladiolen horen er helemaal bij voor mij. Verder hebben we de Tonkin stokken gezet voor de bonen die er dan volgende week in mochten.

Een paar dagen geleden was ik de kas, en daar rook het wat muffig. ik heb nog gezocht naar een dood beest of zo, maar nergens. Tot ik vandaag de gieter nodig had. daar lag hij in, de arme muis. Hij rook ook heel erg dood. Brrrr, ik ging bijna over mijn nek, en de lucht heeft nog wel een kwartier in mijn neus gehangen...