Hoewel ik beste groene vingers heb zijn er ook altijd soorten die het onverklaarbaar niet (goed) doen. Eerder schreef ik al over boerenkool, maar ook bij de bloemen lukt er heel wat niet. Akelei bijvoorbeeld, wat bij mijn buren bijna woekert krijg ik nauwelijks boven de grond. En ik vind ze zo mooi, met dat blauwgroenige blad, en die lange sporen. Lathyrus is ook zo'n ramp. Die komen wel op, maar ik heb er zelden een bosje van kunnen plukken. 3 bloemen om te beginnen, en om ze in bloei te houden, en daarna komt er niets meer...En na een paar jaar geef ik het maar op, en snuif ik aan de Lathyrus van de buren als ik er langswandel op de volkstuin. Mmmmmmm wat heerlijk!
Maar vanmorgen stond in mijn ochtendblad een hele beschrijviong van hoe het wel moest met Lathyrus. Dat was nog niet zo eenvoudig, tot april was je er wel zoet mee als je ze deze week nog zou zaaien. Maar zo stond er, dan had je daarna ook buren nodig om de grote hoeveelheden Lathyrus op vaas te krijgen. (En....dat moest een glazen vaasje zijn, want ze hebben een hekel aan donker aan hun steeltjes...u vraagt maar beste erwt). Na het lezen van zo'n artikel, kan ik me geen zomer meer voorstellen zonder een wigwam aan Lathyrus in mijn tuin. Dus....vandaag nog maar een keer richting tuincentrum voor vers zaad...Dan kunnen ze nog deze week de grond in....op de vensterbank natuulijk...en toespreken maar. En Dan hoop ik op 21 juni een bosje of wat te kunnen uitdelen. En of dat lukken zal? Dat blijft zeer de vraag, want de in het artikel aangeprezen kunstmest gaat mijn lathyrus zeker niet krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten